الشيخ محمد تقي بهجت
448
جامع المسائل ( فارسي )
ج - بلى سجدهء سهو واجب است « 1 » ، بلكه در جميع منافيات « 2 » و غيره « 3 » كه در اصل نماز مىباشد در اين هم مىباشد . س - در نمازهاى مستحبى اگر شك واقع شود ، چه صورت دارد ؟ ج - در باقى ماندن به شك مخيّر است « 4 » ما بين اقلّ و أكثر ، مثل آن كه شك كند كه اين ، يك ركعت است يا دو ركعت ، به هر كدام كه بنا را گذاشت صحيح است ، ولى بنا را بر اقلّ گذارد بهتر است . س - در نماز مستحبّى سلام بىجا يا كلام بىجا يا غيره ، اتّفاق افتاد ، سجدهء سهو مىخواهد يا نه ؟ ج - سجدهء سهو ندارد ، بلكه اگر تشهّد فراموش شده باشد ، يا سجده فراموش شده ، قضا ندارد . س - اگر كسى شك كند در اثناى نماز به اين كه اين نماز ظهر است يا عصر ، تكليفش چيست ؟ ج - بايد بنا را به ظهر قرار دهد يعنى به قصد ظهر ، نماز را تمام كند اگر نماز ظهر را نكرده باشد « 5 » . س - اگر شك كند كه اين ركعتِ آخر مغرب است ، يا اوّلِ عشا ، چه بايد كرد ؟ ج - از آخر مغرب قرار دهد « 6 » .
--> « 1 » بنا بر احوط ، و اظهر عدم وجوب است ، چنانچه گذشت در تعليقه . « 2 » در منافى عمد و سهو يا تعمّد به مطلق منافى . « 3 » به نحو اطلاق معلوم نيست . « 4 » در صورتى كه نماز به هر تقدير صحيح [ باشد ] و گر نه بنا بر صحيح از احتمالها مىگذارد . « 5 » تفصيلش گذشت در تعليقه . « 6 » و همچنين در ظهر و عصر .